Salı, 19 Haziran 2018

Bir maden mühendisi olan Richard Reynolds, 1767*de ilk dökme demirden raylar yaptı. Jessop adlı bir başka İngiliz, bugün de genellikle kullanılan rayların mantar biçimi kesitini buldu. Böylece, demiryollarının gelişme olanağı ortaya çıkmış oluyordu. Ülkenin bir yanından Ötesine ulaşım için bunca yük, hızlı ve kolay bir taşıma aracı bekliyordu. Her yerde insanlar bir yerden ötekine rahat ve çabuk yolculuk etmek isteğindeydi.

"Demiryolunun babası" adıyla anılan ünlü George Stephenson’un oğlu Robert Stephenson: "Lokomotif, tek bir insanın başarısı ve buluşu değildir" der. Ona göre lokomotif; “Koskoca bir mühendisler ve teknik adamlar ordusunun ortak ürünüdür.”

Onun bu "ordu" deyimini, uluslararası anlamında kullandığını unutmamalıyız. Çünkü bu alanda denemeler ve sonuçlara, Fransa’da, İngiltere’de ve Amerika’da çok sık rastlanmaktadır.

Fransız topçu subaylarından Nicolas Joseph Cugnot, 1763′de devletin yardımı ve desteğiyle buharla İşleyen bîr araba yapmıştı. Fakat bir sokakta denenirken duvara bütün hızıyla çarpınca, böyle olayları önlemek İçin Cugnot’nun çalışmaları bir yana bırakıldı.

Buharın ulaşımda kullanılması görüşüne gönül bağlamış genç maden mühendisi Richard Trevithick Viltick, çalıştığı ocaklarda (1790′da) küçük küçük lokomotif modelleri yaptı. İlk büyük buharlı arabasını 1801′de bitirdi. Tekerlekler üstüne oturtulmuş kocaman ve demirden bir sandıktı bu, ortasında bir bacası vardı. 

You have no rights to post comments